حسن اسدی «شبدیز»
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
میلاد دیگر خیمهگستر شد به گردون، سایهی بيدادِ ديگرباز بايد برفروزم آتش فرياد ديگرتا ز دامِ دامياري، مرغ بختم ميگريزدميخزد در استخوانش تيرِ صد صياد ديگر!ناي نيزاران، تكيده بيحضورِ باد شرجیساز اين خنياگران را، كي نوازد باد ديگر؟باغ من! هرگز نبينم در خزان، ويرانيات راتا گلِ حسرت نچينم از بهارآباد ديگردر عزای چشمهایش کلبهام را شب گرفتهکی برافروزد چراغم چشمِ حوریزاد دیگر؟كي بجنبد بار ديگر مَهد خورشيدِ منور؟تا به رقصانَد فلك را مژدهی ميلاد ديگركي شود با ارغنونش، گرم و شورْافشان نوازد؟ نغمهی آزاديام را پنجهی آزاد ديگرمیرود
برچسب: دیگری میلاد عرفان پور,نام دیگر برج میلاد,
نویسنده: پرهام رضایی
عطشْْنوشانبر لشگرِ بيداران، سرلشگرِ عصيان باشدر باغ سپیداران، سرچشمهی جوشان باشچون كوكبهی ليلا، بر محملِ شب بنشيندر حلقهی كوكبها مهشیدِ فروزان باشدرحنجرهی شنها، فريادِ عطش جاريستدر جام عطشْنوشان، گلبادهی باران باشعمریست که این جنگل در خواب زمستانیستدر محشر بیداران، ناقوس بهاران باشننگ است زَغَن نوشد، شهدِ لب گلها رادر محفل گل بنشین غوغای هَزاران باشتقديرِ شقايقها در چنگِ مغيلان است در فصل شکوفایی، جلّادِ مغيلان باشخورشید رهایی را بر دوش فلک بنشاندر گلشن شیدایی «شبدیز» غزلخوان باش
برچسب:
نویسنده: پرهام رضایی
مشق عشقسواراني كه لب تَر ميكنند از بادهی آتشجبينِ عشق ميسايند بر سجادهی آتشخوشا بر حال آن سروی، كه در دمسرديِ بورانسلحشورانه ميپوشد به تن، لبّادهی آتششميم نور، در شبدامنِ آفاق ميپيچد اگر دامن تكانَد شاخهی گُلدادهی آتشگل خورشید، خوابِ آسمانها را ميآشوبد شبافروزند گلهایِ به خاکْافتادهی آتشبه خاكسترنشيناني كه از تقدير مینالندز مشقِ عشق ميگويد زبانِ سادهی آتشمرا اي تشنگانِ چشمهی خورشيد دريابيدروانم، روشنم، از نسل آبم، زادهی آتشچُنان در بیگناهی، شهرهی آفاق شد «شبدیز»«سیاوش»وار جولان میدهد در جادهی آتش
برچسب: مشق عشق,مشق عشقای قدیمو,مشق عشق شبکه آموزش,مشق عشق حامد زمانی,مشق عشق رئوفی,مشق عشق سالومه,مشق عشق دکتر خسروی,مشق عشق رضا صادقی,مشق عشق حسین زمان,مشق عشق دف,
نویسنده: پرهام رضایی
غزل دلتنگیگلهاي حسرت میدمد از گلشنِ دلتنگيامبوی شقايق ميدهد پيراهنِ دلتنگياماشكم روان از چشمِ تَر، از سينهام خون جگردريا به دريا ميرسد در دامنِ دلتنگيامابريْست آفاق دلم، كو تيغِ رعدآسايِ عشق؟تيغي كه آسان بگذرد از جوشنِ دلتنگياميک آسمان خونابهی فرياد میبارد به خاکهر خوشه گر خالی شود از خرمن دلتنگیام ای عشق ای آتشْنَفس! من تشنهی آزادیامراهی بزن بر قلعهی بيروزنِ دلتنگيام گر رويِ وحشت، كم شود زانويِ ظلمت، خم شود خورشيدِآتشدم شود آتشزنِ دلتنگيام«شبدیز» را میخواره کن ، دلواپسی را چاره کنای دشمنِ دلواپسی، ای دش
برچسب: غزل دلتنگی,غزل دلتنگی عاشقانه,غزل دلتنگی امام زمان,غزل دلتنگی معاصر,غزل دلتنگی و عاشقانه,غزل دلتنگی دوست,غزل دلتنگي,غزل دلتنگي قيصر امين پور,غزل های دلتنگی,شعر غزل دلتنگی,
نویسنده: پرهام رضایی
پرندههای نیازچنان هوای نگاهم ز گریه، بارانیستکه آشیان دلم در هراس ویرانیستز گرمجوشی و دمسردی تو حیرانم!تنت، بهار گلافشان، دلت زمستانیست!بیا که بیتو نفسهایِ مرگتاب سکوتهراسناکتر از ورطههای توفانیست!تو در هوای قفس نیستی چه میدانی؟که انتظارِ پریدن، چقدر طولانیستبیا که پاک شود با سپیدی دستتنوشتههای سیاهم که روی پیشانیستپرندههای نیازم هنوز در قفساند!بهارِ کودکیام زیر برف، زندانیست!خیال وصل تو را باز میپزم در سرتنور خاطره در اوجِ آتشافشانیست!اگر دلم ز لهیبِ جنون نمیسوزد رهینِ منتِ شبگریههای پنهانی ستامان بر
برچسب:
نویسنده: پرهام رضایی
هيچستان غمکوهی از آوارگي، آوار شد بر دوش منسنگ، خون ميگريد از شبگريهی خاموش مندر سراب غم، شراب تشنگي سرميکشمدشتِ تاول ميشود لبهاي آتشْنوش منپابهپاي من به هيچستان غم، روکردهاستسايهی بيغمگسار و آشيانْ بر دوش منهر نفس، در حسرتِ آواز بارانم وليابرها، رمکرده از دنياي وحشتْپوش مندر هواي اين قفس، آشفته و بيهمنفستا جنون پَرميگشايد عندليبِ هوش منبا همه دلخستگي، خنياگري از جنس عشقنغمهی دلبستگي، سرميدهد در گوش منماندهام تا کاروان خشکسالی بگذردباز هم باغ شقايق رويَد از آغوش من
برچسب:
نویسنده: پرهام رضایی
کوزهی عطشانیتا به آتشخانهی آغوشِ خود میخوانیامشهدِ نایاب از لبِ شاداب، مینوشانیامگاه میرانی گهی، با گریههای گرمجوشبازمیگردانی اما باز، میرنجانیام!جام احساس مرا، مستانه میکوبی به سنگدر میانِ خندههایت، سخت میگریانیامبس که با بوی خیالت، هستیام آمیختهعطر گل میپیچد از غمگریهی پنهانیام!عشق، مرغِ تیز پروازیست، حتی در قفس!هر قفس، هفتْآسمان دارد به بالْافشانیامآنچنان سیرابم از ابر عطشبارانِ عشقآب مینوشد جهان از کوزهی عطشانیام!تاجداران را به خارستانِ ذلت میکشد در بهارستانِ کویت، عزتِ دربانیام!هر گلی،
برچسب:
نویسنده: پرهام رضایی
پرواز با قفسفتنه تا خانهی ثریا رفت این خبر را به آسمان بدهیدنیمی از کهکشان به یغما رفت آسمان را ستارهْ بان بدهیدکعبهی عشق را نکرده طواف، مُرد عَنقا در آشیانهی قافیکنفس مهر، یکنفس انصاف، به خدای پرندگان بدهیدسروهامان جوانجوان مُرده، دشت، خشکیده، دشتبان، مُردهدر بهاری که از خزان مُرده، به گُلِ جانسپرده جان بدهیدگلّهی خواب را پراکندیم، تشنهتشنه سراب را کندیممَشکتان را از آب آکندیم، نانمان را به این و آن بدهید؟!لاله خندید، پَرپَر آوردید، سایه رقصید، خنجر آوردیدجگر عشق را درآوردید، تا به خوبان، خودی نشان بدهید؟!برگ، زیرِ تگرگ میم
برچسب:
نویسنده: پرهام رضایی
گفتم آري . . .گفت: اي شاعر دلي ديوانه داري؟ گفتم آريگفت در زنجير زلفم ميگذاري؟ گفتم آري ناگهان گيسو پريشان كرد و با افسونگري گفت: دوست داري اين پريشانْروزگاري؟ گفتم آريشعله، در چشم خمارش موج زد آتشگرفتمگفت: جان در موج آتش ميسپاري؟ گفتم آريگفت: ميداني اگر از ساغر عشقم بنوشيتشنهتر خواهي شد از اين ميگساري؟ گفتم آريگفت: هر شب با خيال چهرهی مهتابيِ من اشك ميافشاني اختر ميشماري؟ گفتم آريگفت اگر در عشقبازي از تو خواهم جان ببازيمرگ را بر سينهی خود ميفشاري؟ گفتم آري گفتم امّا، ازفغانِ آسمانسوزم حذركن!خندهزد: آتشفشان درسينه داري؟ گفتم آر
برچسب:
نویسنده: پرهام رضایی
شفق در آب چو در دریای چشمانت، نسیمِ خواب میرقصدبه جای خون در اندامم، شرابِ ناب میرقصد!چنان از شرمِ شیرین، گونههایت گُل میاندازدکه گویی گُل در آیینه، شفق در آب میرقصد!شبی گر بزمِ خوابم را بیارایی، تماشا کن!که دل، در جشن دیدارت، چسان بیتاب میرقصد!نصیب من ز گیسویت، پریشانروزگاریهاست . . .که بر رخسارِ تابانت، پریشانتاب میرقصد!نماز ابروانت را، کدامین مست میخوانَد؟که ربّالنوعِ زرّینْبال، در محراب میرقصدمن از شمشیر نیرنگت، دلی در موج خون دارمشکارت را تماشا کن، که در خوناب میرقصدتو را در بزم دونان، برنمیتابم، چو میبینمگل
برچسب: کلینیک شفق در یوسف آباد,شفق آبی,
نویسنده: پرهام رضایی